Menu Sluit menu
23 maart 2020

ONZE TOREN, MIJN LEVENSWERK

Jos Roosemont
Dien je eigen verhaal in
Share:

Toen hij vanuit zijn geboortebed zijn ogen opende, zag hij de Sint-Romboutstoren, niet wetende dat diezelfde toren zijn levenswerk zou worden. Architect Jos Roosemont werkte uiteindelijk bijna 50 jaar aan de renovatie van de toren en de kathedraal. 

Op 24 januari 2020, de dag van zijn 80ste verjaardag, werd de buitenrestauratie van de Sint-Romboutskathedraal symbolisch voltooid. Daarmee kwam het levenswerk van Jos Roosemont op zijn einde. Sinds 1972 werkte de Mechelse architect onafgebroken aan de toren en kathedraal.

Twee handen op een buik

“Bij elk project begin je van nul, en aan het eind geef je je kind af. In dat opzicht is elke opdracht hetzelfde”, vertelt Jos. Het Mechelse monument heeft echter een speciale plek in zijn hart. “Ik ben thuis geboren. Toen ik de eerste keer mijn ogen opende, keek ik recht op de Sint-Romboutstoren. Sindsdien hebben we elkaar nooit losgelaten. In 1963 werd de stelling aan de noordzijde van de toren opgetrokken en kon ik de werken vanaf de woning van mijn ouders volgen.”

Na zijn studies architectuur aan Sint-Lucas liep hij stage bij professor Willy Van Der Meeren, een vooruitstrevende architect, en zocht vooral naar nieuwe toepassingen van materialen en structuren. Toen hij door Stad Mechelen werd aangesteld als architect voor de restauratie van de Sint-Romboutstoren brak een nieuwe fase aan. Restauratie van gebouwen zou vanaf dat moment een groot deel van zijn opdrachten inhouden.

Gene gemakkelijke

“Alle momenten van de werken aan de toren en de kathedraal zijn mooi geweest”, mijmert hij. “Er waren natuurlijk soms meningsverschillen, maar de bedrijven die aan de kathedraal en toren hebben gewerkt, waren gespecialiseerd en wisten dat ik ook wist waarmee ik bezig was. Ik ben gene gemakkelijke: goed is goed, slecht is slecht. Als je die lijn van de eerste dag trekt, zijn de afspraken duidelijk voor iedereen.”

Zijn hele loopbaan heeft Jos Roosemont aan de Sint-Romboutstoren en -kathedraal gewerkt zoals wij die vandaag kennen. “Maar het is niet zo dat ik elke dag op een stoel zat toe te kijken. Ik combineerde de restauratie met andere projecten”, zegt hij. “Ik heb heel goede herinneringen aan de restauratie, en in het bijzonder aan de beiaard. Als de wind goed staat, hoor ik de klokken luiden.” 

#